Эстәлеккә күсергә

Якимчук Александр Иванович

Мегавики проектынан
Гражданство
Принадлежность СССР
Воинское, полицейское или специальное звание Майор
Полученные награды
Советтар Союзы Геройы
Ленин ордены Ҡыҙыл Байраҡ ордены I дәрәжә Ватан һуғышы ордены II дәрәжә Ватан һуғышы ордены Ватан һуғышы ордены Украинаның III дәрәжә «Ҡаҙаныштар өсөн» ордены
Род занятий хәрби хеҙмәткәр
Пол или гендер ир-ат
Место погребения
Дата рождения 1923 йылдың 14 сентябре(1923-09-14)
Вид или род войск пехота[d]
Место рождения
Место смерти
Дата смерти 2010 йылдың 31 июле(2010-07-31) (86 йәш)
Война/сражение
Член политической партии

Якимчук Александр Иванович (укр. Якимчук Олександр Іванович; 14 сентябрь 1923 йыл — 31 июль 2010 йыл)[1] — совет офицеры, Советтар Союзы Геройы (1945), 1-се Украин фронтының 6-сы армияһы 135-се уҡсылар дивизияһының 497-се уҡсылар полкы уҡсылар ротаһы командиры вазифаһында Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнашыусы.

Биографияһы

1923 йылдың 14 сентябрендә хәҙерге Винница өлкәһенең (Украина) Барский районы Слобода-Ходак ауылында крәҫтиән ғаиләһендә тыуған. Украин. 8 класс тамамлаған.

1941 йылдың 22 июненән Ҡыҙыл Армияла. Ярославль ҡалаһына эвакуацияланған Новоград-Волынский пехота училищеһы курсанты. Училищены тамамлай алмай — уҡсылар частары шәхси составына ебәрелә.

1941 йылдың октябрендә ғәмәлдәге армияла. Калинин фронты 31-се уҡсылар бригадаһының отделение командиры булып һуғыша. Яраланғандан һуң, 1942 йылдың майынан 1943 йылдың ғинуарына тиклем Красноярский крайының Кежем районында отпускыла була. 1943 йылдың декабрендә Себер хәрби округының кесе лейтенанттар курсын тамамлай. 1944 йылдың мартынан Ленинград һәм 1-се Украин фронттарының уҡсылар взводы һәм уҡсылар ротаһы командиры вазифаһында һуғыша. Алыштарҙа өс тапҡыр яралана.

Ҡатнашҡан:

  • 1941—1942 йылдарҙа — Селижарово — Нелидово — Аҡ йүнәлешендә ҡышҡы контрһөжүмдә;
  • 1944 йылда — Карел муйыны яуҙарында, шул иҫәптән Приморск һәм Выборг ҡалаларын азат итеүҙә, Сандомир плацдармын обороналауҙа;
  • 1945 йылда — Висла-Одер операцияһында, шул иҫәптән Бреслау ҡалаһы өсөн һуғышта (хәҙерге Вроцлав, Польша) .

135-се уҡсылар дивизияһының 497-се уҡсылар полкы уҡсылар ротаһы командиры лейтенант Якимчук Бреслау ҡалаһы өсөн барған алыштарҙа батырлыҡ күрһәтә. 1945 йылдың 20 ғинуарында ҡаланың бер нисә кварталын яулап ала һәм бик күп гитлерсыны юҡ итә улар. Батальонының төп көстәренән киҫелеп ҡалғанда, ярҙамсы артиллерия утын үҙенә йүнәлтә, ҡаты яралана һәм был һуғышта контузия ала.

СССР Юғары Советы Президиумының 1945 йылдың 27 июне указы менән немец-фашист илбаҫарҙары менән көрәш фронтында командованиеның хәрби заданиеларын өлгөлө үтәгәне һәм күрһәткән батырлығы һәм ҡаһарманлығы өсөн лейтенант Якимчук Александр Ивановичҡа, Ленин ордены, «Алтын йондоҙ» миҙалы (№ 7885) тапшырылып, Советтар Союзы Геройы исеме бирелә.

Һуғыштан һуң 59-сы армияның 4-се гвардия уҡсылар дивизияһы составындағы уҡсылар ротаһы командиры булып хеҙмәт итә. 1947 йылда Үҙәк ғәскәрҙәр төркөмөнөң (ЦГВ) Офицер составын камиллаштырыу курстарын (КУОС) тамамлаған. Уҡсы рота командиры вазифаһында хеҙмәт итә: 1947—1949 йылдарҙа — Үҙәк ғәскәрҙәр төркөмө (ЦГВ) составындағы 95-се гвардия уҡсылар дивизияһы 287-се гвардия уҡсылар полкында; в 1949—1951 йылдарҙа — 97-се гвардия уҡсылар дивизияһы 294-се гвардия уҡсылар полкы һәм 1951—1955 йылдарҙа — Карпат яны хәрби округының 13 армияһы составындағы 24-се механизацияланған дивизияһы 87-се механизацияланған полкы составында хеҙмәт иткән.

1955 йылдан майор А. И. Якимчук — запаста. 1975 йылға тиклем милиция полковнигы А. И. Якимчук Украина ССР-ының эске эштәр органдарында эшләй. Хмельницкий өлкәһеСтароконстантинов ҡалаһында йәшәгән. 2010 йылдың 31 июлендә вафат булған. Староконстантиновта ерләнгән.

Наградалары

Иҫкәрмәләр

  1. ↑ Якимчук Александр Иванович. «Герои страны» сайты.

Әҙәбиәт

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.

Һылтанмалар