Старик Иосиф Евсеевич

Учёная степень	химия фәндәре докторы[d]
Гражданство	СССР;
Полученные награды	;
Род занятий	химик
Место смерти	Ленинград, РСФСР, СССР;
Место погребения	Серафимовка зыяраты[d];
Работодатель	Санкт-Петербург дәүләт университеты;
Участник организации или коллектива	СССР Фәндәр академияһы
Пол или гендер	ир-ат
Учебное заведение	М. В. Ломоносов исемендәге Мәскәү дәүләт университеты;
Дата рождения	1902 йылдың 10 (23) марты
Область деятельности	химия
Дата смерти	1964 йылдың 27 марты (62 йәш)
Место рождения	Һарытау, Рәсәй империяһы;

Ста́рик Иосиф Евсеевич (10 [23] март 1902, Һарытау — 27 март 1964 йыл, Ленинград) — совет радиохимигы, Рәсәй радиохимия мәктәбе вәкиле, В. Г. Хлопиндың яҡын дуҫы һәм фекерҙәше, ультрашыйығайтылған иретмәләрҙә ион һәм коллоид формаһындағы хәлдә булған радионуклидтарҙы беренсе тапҡыр системалы өйрәнә башлай. СССР Фәндәр академияһының ағза-корреспонденты (1946), өс тапҡыр Сталин премияһы лауреаты 1949, 1951, 1953).

Биографияһы

1924 йылда Мәскәү университетының физика-математика факультетының химия бүлеген тамамлай. Ленинградта Радий институтында эшләй, Ленинград дәүләт университетында уҡыта. Семипалатинск полигонында ядро ҡоралын һынауҙа ҡатнаша.

Физика, сорбцион процестарҙың физика-химияһы, иретмәләрҙә, газдарҙа һәм ҡаты есемдәрҙә ныҡ шыйыҡланған хәлдәге радионуклид торошо формаларын билдәләү ысулдары тураһында хәҙерге заман күҙаллауҙарын дөйөмләштергән «Радиохимия нигеҙҙәре» тип исемләнгән (Radiochemistry of Fundamentals) беренсе фундаменталь хеҙмәт авторы. Тау тоҡомдарының йәшен билдәләүҙең радиоаналитик ысулы, ядро реакторы химияһы, плутоний химияһы буйынса хеҙмәттәр авторы.

X Менделеев уҡыуҙарында ҡатнашыусы.

Серафимовка зыяратында ерләнгән^[2] (14 уч.).

Ғилми хеҙмәттәре

Старик И. Е. К вопросу о коллоидных свойствах полония// Труды Государственного Радиевого института. Лененград. НХТИ, 1930, т.1, с.29-75; 1933, т.2, с.91-103;
Старик И. Е. Радиоактивные методы определения геологического времени. Ленинград — Москва. Гл. ред. химич. лит. 1938. 176 с.
Старик И. Е. Основы радиохимии. Москва — Ленинград. АН СССР.1959. 460 с.; 2-е изд. Москва — Ленинград. Наука. 1969. 647 с.; переводы на англ., немец. и япон. языки, издана в США под неточным названием: Starik I.E. Principles of readiochemistry. LLNL.1985. Monthly Catalog of United States Government Publications, entry No.8050).
Старик И. Е. Ядерная геохронология. Москва — Ленинград, АН СССР, 1961. 630с.

Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре

Өс Ленин ордены (29.10.1949; 1951; 1953)
Ике Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены (10.06.1945; 21.03.1947)
«Почёт Билдәһе» ордены (1962)
миҙалдар
икенсе дәрәжә Сталин премияһы (1949) — 817-се комбинатта плутонийҙы химик айырып алыу технологик процесын эшләү менән етәкселек иткәне өсөн; 1951, 1953)
В. Г. Хлопин исемендәге премия, «Основы радиохимии» монографияһы өсөн (1959).

Шулай уҡ ҡарағыҙ

Химики МГУ

Иҫкәрмәләр

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 Старик Иосиф Евсеевич // Большая советская энциклопедия (урыҫ): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
↑ Некрополь Санкт-Петербурга и окрестностей

Һылтанмалар

Краткая биография на сайте «Летопись Московского университета»
100-лет со дня рождения учёного.
Профиль Иосифа Евсеевича Старика РФА рәсми сайтында
Е. А. Шашуков. Жизненный и творческий путь И. Е. Старика. Труды Радиевого института им. В. Г. Хлопина. т.12. 2007.с 207—209.

[_4f1f5bb2041fbbf0-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 Старик Иосиф Евсеевич // Большая советская энциклопедия (урыҫ): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

[2] Некрополь Санкт-Петербурга и окрестностей

[1]

[2]