Эстәлеккә күсергә

Гречко Андрей Антонович

Мегавики проектынан
Гражданство
Род занятий офицер, сәйәсмән
Воинское, полицейское или специальное звание Советтар Союзы маршалы, Капитан, Майор, Подполковник, Полковник, Генерал-майор, Генерал-лейтенант, генерал-полковник[d] һәм Армия генералы
Командовал (УСТАРЕЛО) 6-я армия[d], 12-я армия (СССР)[d], 47-се армия (СССР), 18-я армия[d], 56-я армия (СССР)[d], 1-я гвардейская армия[d], Германияла совет ғәскәрҙәре төркөмө, Киевский военный округ[d] һәм СССР Ҡораллы Көстәре
Полученные награды
Участник организации или коллектива КПСС Үҙәк комитетының сәйәси бюроһы[d]
Место погребения
Дата рождения 1903 йылдың 17 октябре(1903-10-17)[1]
Дата смерти 1976 йылдың 26 апреле(1976-04-26)[2][3][…] (72 йәш)
Место рождения
Принадлежность СССР
Участвовал(а) в КПСС-тың XIX съезы[d], КПСС-тың ХХ съезы[d], КПСС-тың XXII съезы[d] һәм КПСС-тың XXI съезы[d]
Пол или гендер ир-ат
Учебное заведение
Изображение
Война/сражение
Начало периода активности 1919 йылдың — бөгөнгәсә
Должность
1957 йылдың — 1960 йылдың
Вид или род войск кавалерия һәм пехота[d]
Подпись
Место смерти
Член политической партии
Логотип РУВИКИ.Медиа РУВИКИ.Медиа файлдары

Гречко Андрей Антонович (укр. Андрій Антонович Гречко, 4(17) октябрь 1903 йыл — 26 апрель 1976 йыл) — СССР-ҙың хәрби, дәүләт һәм партия эшмәкәре. 1967—1976 йылдарҙа СССР оборона министры. Советтар Союзы Маршалы (1955). Ике тапҡыр Советтар Союзы Геройы (1958, 1973 ), Чехословакия Геройы (1969). КПСС Үҙәк Комитеты ағзаһы (1961—1976). КПСС Үҙәк Комитеты Политбюроһы ағзаһы (1973—1976).

Бөйөк Ватан һуғышына тиклем

Андрей Антонович Гречко 1903 йылдың 4 (17) октябрендә Голодаевка слободаһында (хәҙер Ростов өлкәһе, Куйбышев районы, Куйбешево ауылы) ауыл тимерсеһе ғаиләһендә ун өсөнсө бала булып тыуа. Украин[4].

Ҡыҙыл Армияла 1919 йылдың декабренән, ирекмән. Граждандар һуғышында ҡатнаша. Көньяҡ һәм Кавказ фронттарында 1-се Атлы армияның 11-се кавалерия дивизияһында ҡыҙылармеец була. Көньяҡ фронтта генералдар А. И. Деникин, Н. П. Врангель ғәскәрҙәренә, көньяҡ фронтта, Н. И. Махно отрядына ҡаршы, сәйәси һәм енәйәти бандитлыҡҡа (шул иҫәптән «Маруся Черная» бандаһына ҡаршы, 1921 йыл) ҡаршы хәрәкәттәрҙә ҡатнаша.

1921 йылдың сентябренән 1922 йылдың июленә тиклем Таганрогта ЧОН айырым батальонында хеҙмәт итә, һуңынан уҡырға ебәрелә. ВЦИК исемендәге Ҡырым кавалерия курстарында уҡый, уны 1923 йылдың авгусында тамамлай. Шунда уҡ Төньяҡ-Кавказ хәрби округының Таганрог кавалерия мәктәбенә уҡырға ебәрелә, 1924 йылдың сентябрендә Төньяҡ-Кавказ милли тау кавалерия мәктәбенә (Краснодар) күсерелә. Уҡыу ваҡытында эскадрон старшинаһы була, 1925 йылда — Чечняла, 1926 йылда Дағстанда "бандформирование"ларға ҡаршы хәрби операцияларҙа ҡатнаша. 1926 йылда мәктәпте тамамлай. 1926 йылдан ВКП(б) ағзаһы.

Иҫкәрмәләр

Әҙәбиәт

  • Великая Отечественная. Комдивы [Текст] : военный биографический словарь : в 5 т. / Д. А. Цапаев (рук.) и др. ; под общ. ред. В. П. Горемыкина. — М. : Кучково поле, 2011. — Т. 1. — С. 131—132. — 736 с. — 200 экз. — ISBN 978-5-9950-0189-8.

Һылтанмалар

]