Эстәлеккә күсергә

Тютчев Фёдор Иванович

Мегавики проектынан
Гражданство
Род занятий яҙыусы, шағир, дипломат, фәлсәфәсе, сәйәсмән, тәржемәсе, публицист
Дети Иван Фёдорович Тютчев[d], Мария Фёдоровна Тютчева[d], Анна Фёдоровна Тютчева[d], Дарья Фёдоровна Тютчева[d], Фёдор Фёдорович Тютчев[d] һәм Тютчева, Екатерина Фёдоровна[d]
Отчество или матчество Иванович[d]
Жанр лирик шиғриәт[d]
Полученные награды
орден Святого Владимира 3-й степени орден Святой Анны 1-й степени орден Святого Станислава 1-й степени
Участник организации или коллектива Санкт-Петербург фәндәр академияһы[d]
Брат/сестра Николай Иванович Тютчев[d] һәм Дарья Ивановна Тютчева[d]
Изображение
Место погребения
Дата смерти 1873 йылдың 15 (27) июле[1][2] (69 йәш)
Место рождения
Супруг(а) Элеонора Ботмер[d] һәм Эрнестина Пфеффель[d]
Пол или гендер ир-ат[3]
Место смерти
Учебное заведение
Родной язык урыҫ теле
Отец Иван Николаевич Тютчев[d]
Род Тютчевы[d]
Начало периода активности 1813 йылдың — бөгөнгәсә
Внебрачный партнёр Елена Александровна Денисьева[d]
Мать Екатерина Львовна Толстая[d]
Работодатель
Язык письменных произведений урыҫ теле
Школа (движение) Романтизм
Дата рождения 1803 йылдың 23 ноябре (5 декабре) [1][2]
Логотип РУВИКИ.Медиа РУВИКИ.Медиа файлдары

Фёдор Иванович Тютчев (рус. Фёдор Иванович Тютчев) — рус яҙыусыһы, шағир, дипломат. Санкт-Петербург Фәндәр академияһы ағзаһы. 1803 йылдың 5 декабрендә Орёл губернаһы, Брянск өйәҙе, Овстуг имениеһында тыуған. 1873 йылдың 27 июнендә Царское Селола үлгән. Санкт-Петербургтағы Новодевичий монастыре ҡәберлегендә ерләнгән.

Мюнхен, Турин ҡалаларында йәшәгән, Гейне, Шеллинг менән таныш булған. Рәсәйҙең әҙәбиәт тормошонда ҡатнашмаған, үҙен әҙип тип атамаған. Шуға ҡарамаҫтан, Тютчевтың 400-гә яҡын шиғырҙары һаҡланған, уларҙың юлдары Рәсәйҙә йыш ҡына телгә алыналар. Уның тәүге шиғырҙары XVIII быуаттағы шиғри ғөрөф-ғәҙәттәр тәьҫирендә яҙылған. 1830-сы йылдарҙа яҙылған шиғырҙарында Европа (бигерәк тә немец) романтизмы йүнәлеше көслө. Уның фәлсәфәүи (медитатив) лирикаһында төп темалар булып ил, кеше ғүмере, тәбиғәт тураһында уйланыуҙар тора. 1840-сы йылдарҙа Рәсәй һәм көнбайыш цивилизациялары араһында булған мөнәсәбәттәргә бағышланған сәйәси мәҡәләләр яҙа. 1850-сы йылдарҙа Тютчев мөхәббәткә бағышланған һәм йөрәккә үтеп инерлек шиғырҙар ижад итә, унда мөхәббәт бәхетһеҙлек, ҡайғы мәғәнәһендә аңлатыла. Һуңыраҡ был шиғырҙар "Денисьева циклы"на, йәғни шағирҙың Е. А. Денисьева исемле һөйәркәһенә бағышланған шиғырҙар шәлкеменә, инә. 60-70-се йылдарҙа Тютчев ижадында бигерәк тә сәйәси шиғырҙар өҫтөнлөк итә.

Иң танылған шиғыры «Silentium!» — әсенеү менән өндәшмәҫкә саҡыра, сөнки бер кешенең әйткәнен икенсе кеше бер ваҡытта ла һуңынаса аңлап бөтмәй. «Аҡыл менән Рәсәйҙе аңлап булмай», «Әйтелген һүҙҙең ниндәй мәғәнәлә кире әйләнеп ҡайтасағын алдан фаразлап булмай» һәм «Әйтелгән уй ул алдау» тигән шиғри юлдар Тютчевтың иң йыш ҡабатланған афоризмдары.

Һылтанмалар

Иҫкәрмәләр

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Краткая литературная энциклопедия (урыҫ) — М.: Советская энциклопедия, 1962.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Горнфельд А. Тютчев, Федор Иванович (урыҫ) // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1902. — Т. XXXIV. — С. 370—374.
  3. ↑ Record #95260021 // VIAF (билдәһеҙ) — Даблин: OCLC, 2003.



Был — яҙыусы тураһында тамамланмаған мәҡәлә. Һеҙ, мәҡәләне төҙәтеп һәм тулыландырып, РУВИКИ проектына ярҙам итә алаһығыҙ.